Thuis in’t Stad

Een Stroboer hoort uiteraard ook tot die andere bevolkingsgroep apart, de Antwerpenaar. Berucht tot ver buiten de Singel en Antwerpse polder. Regelmatig beticht van enige arrogantie. Maar op het einde van het verhaal ook relatief graag gezien. In onze prachtige stad staan we voor een mooi multicultureel verhaal dat heel wat uitdagingen met zich meebrengt, maar ook enorm verrijkend is. In een stad met meer dan 500.000 inwoners en maar liefst 174 verschillende nationaliteiten (Antwerpen is diverser dan NYC!) is er altijd ruimte om dingen te verbeteren.

Een sterk team dat een sterk verhaal brengt, meer moet het soms niet zijn.

Ons Antwerpse team van jongeren staat klaar om ons verhaal door te trekken tot op het schoon verdiep. Onze eigen Merksemse Sam Voeten is het gezicht van de jongeren en lid van de Antwerpse gemeenteraad, samen met Vlaams parlementslid en Senator Orry van de Wauwer. Verder hebben we onze fractieleider in de Antwerpse districtsraad Jan Braeckmans, en jongerenvoorzitter en lid van hij bijzonder comité voor sociale zaken,  Thijs Van Den Brande. Maar ook naast onze verkozenen hebben we nog toptalenten in huis, zoals Soufiane Amrani en Helena Caluwé, als lijsttrekker.  Met de Antwerpse jongerenvoorzitter worden deze verschillende en fantastische visies samengesmeed tot een coherent en slim verhaal. Als dit al geen volgtips waren, zijn het er  bij deze! Een ludieke greep uit de groep:

Vlot thuis in’t stad

Antwerpen staat voor een belangrijke uitdaging op vlak van mobiliteit. De Oosterweelwerken, de overkapping, de Noorderlijn, de Singel en de Leien, het lijkt maar niet op te houden. Dat de stad op termijn er mooier zal uitzien, staat buiten kijf. Dat er iets moet gebeuren om te zorgen dat het verkeer zich niet blijft vastrijden, is evident. Maar de stad één grote bouwwerf maken is misschien niet de meest uitgelezen optie. Meer inzetten op openbaar vervoer, vlotte en veilige verbindingen voor de fiets en voetganger moeten voorafgaan op ingrijpende werkzaamheden. De openbare weg op de ene plek na de andere openbreken zonder voldoende alternatieven te hebben voorzien, werkt niet.

De grote werkzaamheden in Antwerpen hadden een kans kunnen zijn om mensen #Koningfiets te leren kennen. Dit is echter geen geslaagde opdracht, aangezien er niet ingezet is op de alternatieve vervoersmiddelen. Mensen moeten zich in slecht rijdende en volgepropte bussen en trams wurmen. Fietsers worden aan hun lot overgelaten op en rond de verkeersstromen en werven, waar zij geen eigen plek krijgen. Dit moet een leerproces zijn voor de komende werken in Antwerpen.  Eerst kwalitatieve fietsverbindingen en – omleidingen en uitbouwen van een realistisch, toegankelijk openbaar vervoer. Daarna pas kan de schop in de grond.

Samen Thuis in’t stad

Samenleven doe je niet alleen. Er woont veel volk op een kleine oppervlakte bij elkaar in de stad. Dat zal in de toekomst nog meer moeten gebeuren, om een antwoord te bieden aan globale sociale processen en klimaatverandering.  Samenleven kan enkel met wederzijds begrip en respect. Multiculturaliteit moet bezien worden als een verrijking, niet als een dreiging. Dat neemt niet weg dat er verwachtingen en plichten zijn waar ieder van ons zich aan moet houden, zonder onderscheid. Waar mensen zich naast deze plichten zetten, moet een duidelijk signaal gegeven worden dat we dit niet aanvaarden.

Er lopen diverse breuklijnen doorheen de stad. Niet enkel multi-etniciteit, maar ook leeftijd, economische situatie, toekomstvisie, … doen meningen en opvattingen verschillen. Dit is niet nieuw maar inherent aan de samenleving. Toch is het belangrijk om deze verschillen te overstijgen. Verschillende meningen maken het geheel waardevoller, maar het moet niet voortdurend botsen. Polariseren leidt nergens toe. Het is net het harmoniseren van deze verschillen dat een kunst is, en vorm geeft aan de diamant die Antwerpen kan zijn. Ik ben blij dat een jonge kerel als Soufiane Amrani in deze context voor ons verhaal kiest, en een prachtige voorbeeldrol inneemt.

Groener thuis in’t stad

De inspanningen die gedaan worden door de honderden werkmannen en -vrouwen van de stadsdiensten zijn geweldig. Zij proberen de stad proper en leefbaar te houden. Maar steeds meer Antwerpenaars appreciëren dit schijnbaar niet. De stad wordt ondanks al het harde werk, niet properder. Het idee van de CD&V jongeren is duidelijk: meer sanctioneren en sensibiliseren.  En dan komen we nog aan het statiegeld verhaal, waar een ecologisch en sociaal weer eens moet wijken om economische redenen en gemakzucht. Check hieronder wat we hiervan vinden.

Maar ook de groenbeleving kan en mag beter. Er wordt meer ingezet op parken, groene hoekjes, buurttuinen (zoals in het Merksemse Gildenhuis), maar de mensen hebben meer nodig van dit. Zo lanceerden we in Merksem als het idee om de verschillende parken verder aan elkaar aan te sluiten en zo ook verbinding te maken met de toekomstige overkapping van de Ring (Groen Hart ontmoet Groene Long). Investeren in groene ruimte betekent ook investeren in gezonde lucht. Een nood die steeds voelbaarder is in de stad, en waar ook directe vraag toe is. Lees maar eens wat Sam Voeten en Jan Braeckmans hieronder in de Gazet van Antwerpen over dit thema te zeggen hebben, ook terug te vinden op de site van “den Antwerpenaar“.

Actief thuis in’t stad

Een stad moet ruimte bieden voor allerlei sportieve en culturele activiteiten. Zowel voor jong als oud, singles als gezinnen, na het werk of gedurende de dag. Voor jongeren is er jammer genoeg nog steeds een gebrek aan ruimte om jong te kunnen zijn (lees hier meer). Allerhande culturele en sportevents zijn niet alleen leuk, maar maken de stad ook bruisend en levend. Een dode stad, daar willen we niet wonen. Elk jaar is de 10 Miles weer een hoogtepunt om de stad van haar beste kant te beleven (check het maar hieronder).

Het is dan ook zaak om onze mooie evenementen te koesteren, maar ook aandacht te besteden aan de locatie. Enkele grote evenementen voor heel de stad zijn super (zoals de Bollekesfeesten, 10 miles, …), maar kleinere evenementen in de districten mogen niet uit het oog verloren worden. Een uitbreiding van de grotere evenementen is nefast voor de mobiliteit en leefbaarheid in de stad. Laat ons dus een gezonde mix zoeken van stadsbrede activiteiten en lokale initiatieven, volop ondersteund door de stad en toegankelijk voor iedereen.